|
प्र
स्ता
व
|
अलबेले दिन प्यारे
मेरे बिछड़े साथ
सहारे
हाय! कहाँ गये, हाय! कहाँ गये
आँखो के उजियारे
मेरे सूनी रात के
तारे, हाय! कहाँ गये
|
खुशालीचे दिन आवडते
माझे हरपले संगसोबती
हाय! कुठे गेले, हाय! कुठे गेले
माझ्या नयनींचे तेज
सुन्या रात्रींचे सहारे, हाय! कुठे गेले
|
|
॥
धृ
॥
|
कोई लौटा दे मेरे, बीते हुए दिन
बीते हुए दिन वो
मेरे, प्यारे पलछिन
|
कोणी परत करावे, हरपले दिन
हरपले दिन, ते माझे आवडते
क्षण
|
|
॥
१
॥
|
मेरे ख्वाबों के
महल, मेरे सपनों के नगर
पी लिया जिनके
लिये, मैंने जीवन का ज़हर
आज मैं ढूँढूं
कहाँ, खो गये जाने किधर
बीते हुए दिन वो
हाय, प्यारे पलछिन
|
मनोरथांतील महाल आणि स्वप्नांतील
नगर ज्यांच्यासाठी प्यायलो मी, जीवनाचे ते जहर
आज मी शोधू कुठे, कुठे गेले ते सारे
हरपले दिन, ते माझे आवडते
क्षण
|
|
॥
२
॥
|
मैं अकेला तो न था, थे मेरे साथ कई
एक आँधी सी उठी, जो भी था लेके गई
ऐसे भी दिन थे कभी, मेरी दुनिया थी मेरी
बीते हुए दिन वो
हाय, प्यारे पलछिन
|
एकटा मुळी नव्हतो, होते माझे संग
किती
एक वादळसे आले, होते ते ते घेऊन
गेले
असेही होते कधी दिन, माझे होते जग ते
माझे
हरपले दिन, ते माझे आवडते
क्षण
|
मराठीत अनुवाद करणे हा माझा छंद आहे. अनुवादात, मूळ भाषेतील लिखाणात वर्णिलेल्या वास्तवाचे साक्षात अवतरण करण्याची कला मुळातच रंजक आहे. इंग्रजी, हिंदी, संस्कृत आणि उर्दू भाषांतून मी मराठीत भाषांतरे केलेली आहेत. मूळ साहित्य रचनेहूनही कित्येकदा अनुवादास अधिक कौशल्य लागत असते. म्हणूनच ही एक अभिजात कला आहे. इतर भाषांतील रस-रंजनाचा निर्झर मराठीत आणण्याचे हे काम आहे. रसिक वाचकास रुचेल तोच अनुवाद, चांगला उतरला आहे असे मानता येईल!
२०१८-०७-१४
गीतानुवाद-११६: कोई लौटा दे मेरे
२०१८-०७-११
गीतानुवाद-११५: जिंदगीभर नहीं भुलेगी वो बरसात की रात
॥
धृ
॥
|
जिंदगीभर नहीं
भुलेगी वो बरसात की रात
एक अन्जान हसीना
से मुलाकात की रात
|
जिंदगीभर न पावसाची, मी विसरेन ती रात
अनोळखीशा सुंदरीच्या प्रथम भेटीची रात
|
॥
१
॥
|
हाय वो रेशमी
जुल्फों से बरसता पानी
फुल से गालों पे
रुकने को तरसता पानी
दिल में तुफान
उठाते हुए हालात की रात
जिंदगीभर नहीं
भुलेगी वो बरसात की रात
|
हाय ते रेशमी केसांतून बरसते पाणी
फुलशा गाली विहरण्याला उत्सुक ते पाणी
अंतरी वादळे जागवत्या घटनांचीती रात
जिंदगीभर न पावसाची, मी विसरेन ती रात
|
॥
२
॥
|
डर के बिजली से
अचानक वो लिपटना उसका
और फिर शर्म से
बलखा के सिमटना उसका
कभी देखी न सुनी
ऐसी तिलिस्मात की रात जिंदगीभर नहीं भुलेगी वो बरसात की रात
|
भिऊन विजेला, अचानक ते बिलगणे
तीचे
आणि लाजेने चूर होऊन लोपणे तीचे
कधी न देखिली, न ऐकलीशी जादूभरी रात
जिंदगीभर न पावसाची, मी विसरेन ती रात
|
॥
३
॥
|
सुर्ख आँचल को
दबाकर जो निचोडा उसने
दिल पे जलता हुआ
एक तीर सा छोडा उसने
आग पानी में लगाते
हुए जजबात की रात
जिंदगीभर नहीं
भुलेगी वो बरसात की रात
|
लाल पदराला, आवरून पिळले जे
तिने
हृदयी जळता जणू एक तीर सोडलेला तिने
आग पाण्यात लावणार्या भावनांची ती रात
जिंदगीभर न पावसाची, मी विसरेन ती रात
|
॥
४
॥
|
मेरे नग्मों में
जो बसती है वो तस्वीर थी वो
नौजवानी के हसीं
ख्वाब की ताबीर थी वो
आसमानों से उतर आई
थी जो बात की रात जिंदगीभर नहीं भुलेगी वो बरसात की रात
|
वसते गीतात जी, माझ्या ती, तस्वीरशी ती
तरुणपणीच्या धुंद स्वप्नांतली सुंदरी ही ती
आसमानातून उतरलेल्या हितगुजाची ती रात जिंदगीभर न पावसाची, मी विसरेन ती रात |
॥५॥
|
लता
जिंदगीभर नहीं
भुलेगी वो बरसात की रात
एक अन्जान मुसाफिर
से मुलाकात की रात
|
लता
जिंदगीभर न पावसाची, मी विसरेन ती रात
अनोळखीशा प्रवाशाच्या प्रथम भेटीची रात
|
२०१८-०७-०७
गीतानुवाद-११४: मेरा नाम राजू घराना अनाम
|
॥
धृ
॥
|
मेरा नाम राजू घराना अनाम बहती है गंगा जहाँ मेरा धाम
|
माझे नाव राजू, घराणे अनाम वाहते ही गंगा, जिथे माझे धाम
|
|
॥
१
॥
|
काम नये नित गीत बनाना
गीत बना के जहाँ को सुनाना
कोई न मिले तो अकेले में गाना
कविराज कहे, न ये ताज रहे
न ये राज रहे, न ये राजघराना
प्रीत और प्रीत का गीत रहे
कभी लूट सका न कोई ये खज़ाना
|
काम नवे नित्य, गीत रचणे
गीत रचूनी जगा ऐकविणे
भेटले न कोणी तर एकांतात गाणे
कविराज म्हणो, न मुकूट उरो
न हे राज्य उरो, न हे राजघराणे
प्रीत अन् प्रीतीचे गीत उरो
कधी लूटू शके ना कुणी हा खजिना
|
|
॥
२
॥
|
धूल का इक बादल अलबेला
निकला हूँ अपनी सफ़र में अकेला
छुप छुप देखूँ मैं दुनिया का मेला
काहे मान करे, अभिमान करे
मेहमान तुझे इक दिन तो है जाना
डफ़ली उठा आवाज़ मिला
गा मिल के मेरे संग प्रेम तराना
|
धूळीचा एक ढग मी अलबेला
निघालो प्रवासा एकटा मी आपल्या
गुपचुप पाहतो मी दुनियेचा मेळा
का मान धरू, अभिमान धरू
जायचे तुला तर एक दिस पाहुण्या
डफली उचल, आवाज जुळव
गा माझे संग तू प्रेम तराणा
|
२०१८-०७-०६
गीतानुवाद-११३: पंख होते तो उड आती
मराठी अनुवादः नरेंद्र गोळे २००४०६२५
|
॥ |
पंख
होते तो उड आती रे |
पंख लावून उडत येते रे |
|
॥ |
यादों
में खोयी पहुँची गगन में |
विचारी हरपून आकाशी गेले |
|
॥ |
किरने
बन के बाहे फैलायी |
झाले किरण मी, बाहू पसरे |
२०१८-०७-०४
गीतानुवाद-११२: छू कर मेरे मनको
|
॥
धृ
॥
|
छू कर, मेरे मन को
किया तूने, क्या इशारा
बदला ये मौसम
लगे प्यारा जग सारा
|
स्पर्शून हृदया ह्या
प्रिये केलेस काय इशारे
फिरला ऋतू सगळा
प्रिय भासे जग सारे
|
|
॥
१
॥
|
तू जो कहे जीवन भर
तेरे लिये मैं गाऊँ
तेरे लिये मैँ गाऊँ
गीत तेरे बोलों पे
लिखता चला जाऊँ
लिखता चला जाऊँ
मेरे गीतों में
तुझे ढूँढे जग सारा
|
म्हणशील जर तू तर
तुझ्यासाठी मी गाऊ
तुझ्यासाठी मी गाऊ
गीत तुझ्या बोलांवर
लिहीतच मी राहू
लिहीतच मी राहू
गीतांतून माझ्या
तुज शोधे जग सारे
|
|
॥
२
॥
|
आजा तेरा आँचल ये
प्यार से मैं भर दूँ
प्यार से मैं भर दूँ
खुशियाँ जहाँ भर की
तुझको नज़र कर दूँ
तुझको नज़र कर दूँ
तू ही मेरा जीवन
तू ही जीने का सहारा
|
ये तुझी ओटी मी
प्रेमाने भरून देऊ
प्रेमाने भरून देऊ
जगभरची खुशी तुजला
की मी बहाल करू
की मी बहाल करू
तूची माझे जीवन
जगण्या आधारच तू रे
|