२०१५-०८-२७

गीतानुवाद-०६०: इन हवाओं में

मूळ हिंदी गीतः साहिर लुधियानवी, संगीतः रवी, गायक: महेंद्रकपूर, आशा,
चित्रपटः गुमराह, सालः , भूमिकाः सुनील दत्त, माला सिन्हा, अशोककुमार

मराठी अनुवादः नरेंद्र गोळे २००६०९१०

धृ
महेंद्रः


आशाः
इन हवाओं में, इन फिजाओं में,
तुझको मेरा प्यार पुकारे,
आजा आजा रे,
तुझको मेरा प्यार पुकारे
रुक ना पाऊँ मैं,
खिंचती जाऊँ मैं
दिल को जब दिलदार पुकारे
महेंद्रः


आशाः
ह्या हवेमध्ये, ह्या ऋतुमध्ये,
तुजसी माझे प्रेम पुकारे,
ये ग सये ये,
तुजसी माझे प्रेम पुकारे
राहू शके ना मी,
ओढल्या जाई मी
जेव्हा जिवा जिवलग पुकारे
महेंद्रः

आशाः

महेंद्रः
तुझसे रंगत, तुझसे मस्ती,
इन झरनों में इन फुलों में
तेरी दम से मेरी हस्ती,
झुले चाहत की झुलों में
मचली जाए शोख उमंगे,
दो बाहों का हार पुकारे
महेंद्रः

आशाः

महेंद्रः
तुजमुळे मजा, बहार राणी,
निर्झरांत ह्या, फुलांत आणि
तुझ्या बळावर, झुलते मी रे,
हव्याहव्याशा हिंदोळ्यावर
अशी अचपळ, उमेद उसळे,
बाहुंचा दो, हार पुकारे
आशाः

महेंद्रः

आशाः
दिल मे तेरे दिल की धडकन,
आँख मे तेरी आँख का जादू
लब पर तेरे लब के सायें,
साँस में तेरी साँस की खुशबू
जुल्फों का हर पेंच बुलाए,
आँचल का हर तार पुकारे
आशाः

महेंद्रः

आशाः
माझ्या हृदयी, तुझेच स्पंदन,
नयनी जादू तव नयनीची
ओठांवर तव, अधरसावली,
श्वास तुझ्या श्वासांत सुगंधी
केसांची बट, बट बोलावते
पदराची हर तार पुकारे
महेंद्रः

आशाः

दोघेः

लाख बलाए सर पर टुटें,
अब ये सुहाना साथ न छुटें
तनसे चाहें जाँ छुट जाए,
हाथसे तेरा हाथ न छुटें
मुड के तकना ठीक नहीं है,
अब चाहे संसार पुकारे
महेंद्रः

आशाः

दोघेः

लाख संकटे, कोसळो तरी,
प्रिय ही संगत सुटो मुळी ना
जावो कुडीतून प्राण परंतु,
हातातून तव हात न जावो
वळून पाहणे मुळी बरे नसे,
जरि आता संसार पुकारे
महेंद्रः

लौट रही हैं, मेरी सदाएँ,
दीवारों से, सर टकरा के
हाथ पकड़ कर, चलने वाले,
हो गये रुख़सत, हाथ छुड़ाके
उनको कुछ भी, याद नहीं है,
अब कोई, सौ बार पुकारे
महेंद्रः

माझ्या शुभेच्छा, परतुनी येती,
आपटून आपटून भिंतींवरती
हात धरूनी चालविणारी,
सोडुन गेली हात सोडवून
आठवण तिजला काहीच नाही,
जरि शंभरदा कुणी पुकारे

इल्म नहीं था, इतनी जल्दी,
खतम फ़साने, हो जायेंगे
तुम बेगाने, बन जाओगे,
हम दीवाने, हो जायेंगे
कल बाहों का, हार मिला था,
आज अश्कों, का हार पुकारे

संशयही ना, इतक्या लवकर,
सारी कहाणी संपून जाईल
मज परकी तू होशील आणि,
मी वेडाची, होऊन जाईन
काल मिळाली बाहुंची माला,
अश्रुंचा सर आज पुकारे


२०१५-०८-२१

गीतानुवाद-०५९: सब खुछ सिखा हमने

मूळ हिंदी गीतः शैलेंद्र, संगीतः शंकर जयकिसन, गायक: मुकेश
चित्रपटः अनाडी, सालः १९५९, भूमिकाः राजकपूर

मराठी अनुवादः नरेंद्र गोळे २००६०८२५

धृ
सब खुछ सिखा हमने, ना सिखी होशियारी सच है दुनियावालों, के हम है अनाडी
सगळंच शिकलो जरी मी, न शिकली चतुराई
खरं तर जगवाल्यांनो, मी आहेच अडाणी
दुनिया ने कितना समझाया
कौन है अपना, कौन पराया
फिर भी दिल की चोट छुपाकर
हमने आपका दिल बहलाया
खुद ही मर मिटने की ये जिद है हमारी
सच है दुनियावालों, के हम है अनाडी
संसाराने किती समझवले
परके कोण आणि कोण आपले
लपवून तरीही घाव हृदीचे
तुजसी मी नेहमीच रिझविले
स्वतःस वाहून घेण्याची, जिद्दच होती माझी
खरं तर जगवाल्यांनो, मी आहेच अडाणी

असली नकली चेहरे देखे
दिल पे सौ सौ पहरे देखे
मेरे दुखते दिल से पुछो
क्या क्या ख्वाब सुनहरे देखे
टूटा जिस तारे पे नजर थी हमारी
सच है दुनियावालों, के हम है अनाडी
असली नकली चेहरे दिसले
हृदयी पहारे शंभर दिसले
दुखर्‍या मम हृदयास विचारा
सोनेरी किती दिसली स्वप्ने
तुटला तो तारा, जो अवलोकित होतो मी
खरं तर जगवाल्यांनो, मी आहेच अडाणी

दिल का चमन उजडते देखा
प्यार का रंग उतरते देखा
हमने हर जीने वाले को
धन दौलत पे मरते देखा
दिल पे मरने वाले मरेंगे भिखारी
सच है दुनियावालों, के हम है अनाडी
भग्न हृदय होतांना दिसले
प्रेमरंग उडतांना दिसले
जगणारे सारेची मजला
दौलतीवर जीव टाकत दिसले
जिवास जीव देणारे, परी मरती भिकारी
खरं तर जगवाल्यांनो, मी आहेच अडाणी



२०१५-०८-१८

गीतानुवाद-०५८: राही मनवा दुख की चिंता

मूळ हिंदी गीतः मजरूह, संगीतः लक्ष्मीकांत-प्यारेलाल, गायक: रफी
चित्रपटः दोस्ती, भूमिकाःसुशीलकुमार, सुधीरकुमार, संजयखान

मराठी अनुवादः नरेंद्र गोळे २००५१२०५

धृ
राही मनवा दुख की चिंता क्यूँ सताती है
दुख तो अपना साथी है
सुख है इक छाँव ढलती, आती है जाती है
दुख तो अपना साथी है
चित्ती पथिका दुःखभय तुला का सतावते रे दुःखची अपुला मित्र असे
सुख घटत्या सावलीसे, येते आणि जाते
दुःखची अपुला मित्र असे

दूर है मंझिल, दूर सही
प्यार हमारा क्या कम है
पग में काँटे लाख सही
पर ये सहारा क्या कम है
हमराह तेरे कोई अपना तो है
दूर असे घर दूर असो
प्रेम कमी ना हे अपुले
पायी काटे लाख रुतो
तरी हा सहारा खास पुरे
संगतीला तुझ्या कुणी आपला आहे

दुख हो कोई तब जलते है
पथ के दीप निगाहों में
इतनी बडी इस दुनिया की
लंबी अकेली राहों में
हमराह तेरे कोई अपना तो है
सलती दिवे नजरेमध्ये
वाटेतले, दुःखी असता
भव्य अशा विश्वामधल्या
लांबलचक सुन्या पथी ह्या
संगतीला तुझ्या कुणी आपला आहे