मूळ हिंदी गीतकार: मेहंदीअली, संगीतः मदनमोहन, गायिकाः लता
चित्रपटः अनपढ, सालः १९६२,
भूमिकाः माला सिन्हा,धर्मेंद्र
मराठी अनुवादः नरेंद्र गोळे २००४०९०९
॥
धृ
॥
|
है इसी मे प्यार की आबरू
वो जफा करे मैं वफा करू
जो वफा भी काम न आ सके
तो वही कहे की मैं क्या करूँ
|
प्रेमाचा लौकिक हा स्मरू
मी करावे ते न त्याने करू
आली न रास ही प्रीत जर
तर करू मी काय दे तो वदू
|
॥
१
॥
|
मुझे गम भी उनका अजीज है
की उन्ही की दी हुई चीज है
यही गम हैं अब मेरी जिंदगी
इसे कैसे दिल से जुदा करूँ?
|
मज दुःख ही त्याचे रुजू असे
त्यानेच दिलेले म्हणून रुचे
दुःख हेच, आता जगणे माझे
हृदयातून कसे त्याला त्यजू
|
॥
२
॥
|
जो न बन सके वो मैं बात हूँ
जो न खत्म हो, वो मैं रात हूँ
ये लिखा है मेरे नसीब मे
यूँही शम्मा बन के जला करूँ
|
जे न साधले ते मी बोलणे
ती निशाही मी जी न संपते
हे आहे माझे विधीलिखीत
ज्योतीपरी अशी मी जळू
|
॥
२
॥
|
न किसी नजर की हूँ आरजू
न किसी नजर की हूँ जुस्तजू
मै वो फुल हूँ जो उदास हूँ
न बहार आए तो क्या करूँ
|
नजरची कुणाच्या न आस मी
नजरेचे कुणाच्या न ओज मी
जे कोमेजले आहे ते फूल मी
न वसंत येता मी काय करू
|
