गीतानुवाद-१५९: ये रात ये चाँदनी लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा
गीतानुवाद-१५९: ये रात ये चाँदनी लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा

२०२०-०९-०८

गीतानुवाद-१५९: ये रात ये चाँदनी

मूळ हिंदी गीत: साहिर लुधियानवी, संगीतः सचिनदेव बर्मन, गायकः लता हेमंतकुमार
चित्रपटः जाल, सालः १९५२, भूमिकाः देव आनन्द, गीता बाली, के.एन.सिंग 

मराठी अनुवादः नरेंद्र गोळे २००८०४२०

धृ

ये रात ये चाँदनी
फिर कहाँ
सुन जा दिल की
दास्तां

ही रात हे चांदणे
ना पुन्हा
ऐकून जा ना
हृद्-कथा

पेड़ों की शाखों पे
सोई सोई चाँदनी
तेरे खयालों में
खोई खोई चाँदनी
और थोड़ी देर में
थक के लौट जाएगी
रात ये बहार की
फिर कभी आएगी
दो एक पल और है ये समा

झाडांच्या फांद्यांवर
सूप्तसे चांदणे
तुझ्याच विचारांत
गुंतलेले चांदणे
थोड्या वेळातच ते
कंटाळून परत फिरेल
रात ही बहारीची
ना पुन्हा कधी असेल
दो-एक क्षण आणखी ही मजा

लहरों के होंठों पे
धीमा धीमा राग है
भीगी हवाओं में
ठंडी ठंडी आग है
इस हसीन आग में
तू भी जलके देखले
ज़िंदगी के गीत की
धुन बदल के देखले
खुलने दे अब धड़कनों की ज़ुबाँ

लाटांच्या ओठांवर
विलंबित राग हा
सर्द ह्या हवेमधे
थंडगार क्षोभ हा
ह्या धगीत हव्या हव्या
तू ही तळमळून पाहा
जीवनाच्या गीताची
लय बदलुनी पाहा
या उमटू दे स्पंदनांची कथा

जाती बहारें हैं
उठती जवानियाँ
तारों के छाओं में
कह ले कहानियाँ
एक बार चल दिये
गर तुझे पुकारके
लौटकर आएंगे
क़ाफ़िले बहार के
आजा अभी ज़िंदगी है जवाँ

सरता वसंत आहे
सरते आहे यौवन
सावलीत तार्यांच्या
गूजगोष्टी घे करून
एकदा परतले जर
बोलावून तुला का ते
येतील ना फिरून मग
काफिले बहारींचे
ये अजूनही ही जिंदगी आहे युवा

धृ

चाँदनी रातें प्यार की बातें
खो गयी जाने कहाँ
ये रात ये चाँदनी फिर कहाँ
सुन जा दिल की दास्तां

चांदण्या रात्री प्रेमाच्या गोष्टी
गेल्या कुठे कळे कुणा
ही रात्र हे चांदणे ना पुन्हा
ऐकून जा ना हृद्-कथा

आती है सदा तेरी
टूटे हुए तारों से
आहट तेरी सुनती हूँ
खामोश नज़ारों से
भीगी हवा उमड़ी घटा
कहती है तेरी कहानी
तेरे लिये बेचैन है
शोलों मे लिपटी जवानी
सीने मे बल खा रहा है धुआं

येते आठवण रे तुझी
तुटत्या तार्यांच्या सवे
ऐकते चाहूल तुझी
गुपचुप दृश्यांच्या सवे
सर्द हवा अंधार रात
सांगे कथा ही तुझी रे 
बेचैन हे तुझ्यासाठी रे
धुमसते हे यौवन पहा
हृदयात वलये धुरांची पहा

लहरों के लबों पर हैं
खोये हुए अफ़साने
गुलज़ार उम्मीदों के
सब हो गये वीराने
तेरा पता पाऊं कहाँ
सूने हैं सारे ठिकाने
जाने कहाँ गुम हो गये
जाके वो अगले ज़माने
बरबाद है आरज़ू का जहाँ

लाटांच्या ओठी य़ा
विरत्या कथा कशा
फुलबाग आशेचेही
वैराण कसे झाले
पत्ता तुझा शोधू कुठे
सार्याच जागा रिकाम्या
जाणे कुठे जणू लोपले
युग आपले ते उद्याचे
उध्वस्त आशेचे जग जाहले