२०१९-१०-२९

गीतानुवाद-१२९: मेरे महबूब न जा


मूळ हिंदी गीतः सबा अफगाणी, संगीतः जानी बाबू कव्वाल, गायीकाः सुमन कल्याणपूर
चित्रपटः नूर महल, सालः १९६५, भूमिकाः जगदीप, चित्रा

मराठी अनुवादः नरेंद्र गोळे २०१००१२४

॥धृ॥
मेरे महबूब न जा 
ना जा ना जा
मेरे महबूब न जा 
आज की रात न जा
होने वाली है सहर, थोड़ी देर और ठहर
मेरे महबूब न जा
माझ्या सजणा तू न जा
न जा न जा
माझ्या सजणा तू न जा
आजची रात न जा
पहाट होणार आहे, थोडा थांबून तू जा
माझ्या सजणा तू न जा

॥१॥
देख कितना हसीन मौसम है
हर तरफ़ इक अजीब आलम है
जलवे इस तरह आज निखरे हैं
जैसे तारे ज़मीं पे बिखरे हैं
पाहा सुंदर किती हवा आहे
सर्वदूर नूर हा नवा आहे
ऐट बहरली आज अशी आहे
दिप्ती तार्‍यांची भुईवर आहे

॥२॥
मैंने काटें हैं इन्तज़ार के दिन
तब कहीं आये हैं बहार के दिन
यूँ ना जा दिल कि शमा गुल कर के
अभी देखा नहीं है जी भर के
किती प्रतीक्षेत काढले दिस हे
तेव्हा आले बहारीचे दिस हे
असा तू जा न मनदिप विझवून
मनभर पाहिले न तुज मी अजून

॥३॥
जब से ज़ुल्फ़ों की छाँव पाई है
बेक़रारी को नींद आई है
इस तरह मत जा यूँही सोने दे
रात ढलने दे सुबह होने दे
लाभली सावली केसांची आहे
धीरतेस झोप आलेली आहे
असा न जा, पडून राहू दे
रात्र संपू दे, दिस उजाडू दे

॥४॥
इस तरह फेर कर नज़र मुझ से
दूर जाएगा तू अगर मुझसे
चाँदनी से भी आग बरसेगी
शम्मा भी रोशनी को तरसेगी
असा वळवून मान मजपासून
दूर जाशील जर तू माझ्यापासून
चांदण्यातूनही काहिली बरसेल
ज्योतही प्रकाशास्तव तरसेल

॥५॥
धड्कनों में यही तराने हैं
तेरे रुकने के सौ बहाने हैं
मेरे दिल की ज़रा सदा सुन ले
प्यासी नज़रों की इल्तजा सुन ले
स्पंदनांतून हेच गाणे आहे
तू न जाण्या शत बहाणे आहेत
माझ्या मनची साद तू ऐक
तृषित नजरेची विनंती तू ऐक



२०१९-१०-२५

गीतानुवाद-१२८: मिलती है ज़िंदगी में मोहब्बत कभी-कभी


मूळ हिंदी गीतः साहीर, संगीतः रवी, गायिकाः लता
चित्रपटः आँखे, सालः १९६८, भूमिकाः माला सिन्हा, धर्मेंद्र

मराठी अनुवादः नरेंद्र गोळे २००८०५३१

धृ
मिलती है ज़िंदगी में मोहब्बत कभी-कभी
होती है दिल्बरों की इनायत कभी-कभी
मिळते रे जीवनात ही प्रीती कधी-कधी
होते रे प्रियाची बहाल मर्जी कधी-कधी

शर्मा के मुँह न फेर नज़र के सवाल पर
लाती है ऐसे मोड़ पर क़िस्मत कभी-कभी
नेत्रीच्या प्रश्नावर नको लाजून फिरवू मुख
वळणावर आणते अशा, दैवही कधी कधी

खुलते नहीं हैं रोज़ दरिचे बहार के
आती है जान--मन ये क़यामत कभी-कभी
उलगडती रोज ना मुळी बहारीचे गालीचे
येते ही जिवलगा पहा पर्वणी कधी कधी

तनहा न कट सकेंगे जवानी के रास्ते
पेश आएगी किसीकी ज़रूरत कभी-कभी
ना एकट्याने यौवनी, पथ संपतो कधी
संगत जरूर भासते कुणाची कधी कधी

फिर खो न जाएं हम कहीं दुनिया की भीड़ में
मिलती है पास आने की मुहलत कभी-कभी
गर्दीत आपली ह्या पुन्हा होवो न ताटातूट
मिळते रे जवळ येण्याची सवलत कधी कधी

होती है दिलबरों की इनायत कभी-कभी
मिलती है ज़िंदगी में मोहब्बत कभी कभी
होते रे प्रियाची बहाल मर्जी कधी-कधी
मिळते रे जीवनात ही प्रीती कधी-कधी




२०१९-१०-०१

गीतानुवाद-१२७: संघ प्रार्थना


संघ प्रार्थना
वृत्तः भुजंगप्रयात

मूळ संस्कृत संहिताः नरहरी नारायण भिडे, फेब्रुवारी १९३९, प्रथम प्रस्तुतीः संघशिक्षावर्ग पुणे
मराठी अनुवादः नरेंद्र गोळे २०१९१००१



नमस्ते सदा वत्सले मातृभूमे
त्वया हिन्दुभूमे सुखं वर्धितोऽहम्
महामंगले पुण्यभूमे त्वदर्थे
पतत्वेष कायो नमस्ते नमस्ते
नमू मायभूमी तुला प्रीय माते
सुखी मी करावे तुला हिंदुभूमे
शिवे पुण्यभूमे तुझ्याकारणे गे
पडो देह माझा नमू मायभू हे


प्रभो शक्तिमन् हिन्दुराष्ट्रांगभूता
इमे सादरं त्वां नमामो वयम्
त्वदीयाय कार्याय बद्धा कटीयम्
शुभामाशिषं देहि तत्पूर्तये
प्रभो शक्तिशाली, मुले हिन्दुभूची
असू सिद्ध आम्ही तुझ्या अर्चनेसी
तुझ्या कार्यि आहोत बांधील आम्ही
कृपा राहु दे कार्य ते साधण्यासी


अजय्यां च विश्वस्य देहीश शक्तिम्
सुशीलं जगद् येन नम्रं भवेत्
श्रुतं चैव यत् कण्टकाकीर्णमार्गम्
स्वयं स्वीकृतं नः सुगंकारयेत्
न हारू जगाला अशी शक्ति दे तू
जगा नम्रता दे, असे शील दे तू
असे मार्ग काट्याकुट्यांचा कसाही
जरी ऐकलेला, भला, घेतला मी


समुत्कर्ष निःश्रेयसस्यैकमुग्रम्
परं साधनं नाम वीरव्रतम्
तदन्तः स्फुरत्वक्षया ध्येयनिष्ठा
हृदन्तः प्रजागर्तु तीव्राऽनिशम्
समुत्कर्ष निश्रेयसापाशि ने जी
अशी नेहमी ती स्फुरो वीरवृत्ती
न हो क्षीण, ऐसीच दे ध्येयनिष्ठा
सदा जागती राहु दे अंतरी ती


विजेत्री च नः संहता कार्यशक्तिर्
विधायास्य धर्मस्य संरक्षणम्
परं वैभवं नेतुमेतत् स्वराष्ट्रम्
समर्था भवत्वाशिषा ते भृशम्
विजेती असो संहता कार्यशक्ती
सदा धर्म राखावया सिद्ध हो जी
महा वैभवी राष्ट्र नेण्यास तू हे
असू दे कृपा खूप सामर्थ्यदा ती

भारत माता की जय